Een regenboog van herinneringen

regenboog van herinneringen

“In het land van rouw maken herinneringen een regenboog vol kleur aan een verder grijze hemel”

Je herinneringen kleuren je verdriet. Soms smaken ze zoet, soms heel zuur. De ene keer ontlokken ze je een glimlach. De volgende keer laten ze tranen over je wangen rollen. Herinneringen kunnen vol kleur, geur en smaak zijn. Maar ook flets, vaal en vaag. Jouw eigen regenboog van herinneringen kleurt daarmee iedere keer opnieuw jouw dag.

In het land van rouw zijn onze herinneringen onmisbaar om met het gemis om te kunnen leren gaan. Lukt je dat niet alleen? Zoek je een luisterend oor en tips en advies? Wil je beter leren omgaan met je verdriet en je gemis? Sta je open voor coaching bij rouw en verlies? Dan ben je bij de verliescoach aan het juiste adres. Vraag het gratis e-book aan of plan je eerste online sessie “leren rouwen” vandaag nog gratis in.

Moeizame wegen naar mooie bestemmingen

moeizame wegen leiden vaak naar mooie bestemmingen

Er bestaat geen wegenkaart of tomtom waar je de route voor jouw rouw en verlies op uit kunt stippelen. Je zult zelf je eigen pad moeten vinden en zult onderweg steile kliffen en diepe dalen moeten trotseren.

Op een dag zal je echter ontdekken dat je ook langs mooie uitzichtpunten komt. Beetje voor beetje zal je hier steeds meer van kunnen gaan genieten. En stapje voor stapje zal je steeds meer stil kunnen staan bij al het moois dat er ook nog in je leven is.

Uiteindelijk brengt je pad je naar een nieuwe bestemming in je leven. Van te voren weet je niet hoe lang je op deze bestemming zult blijven. Maar dat geeft niet, Het enige wat telt is immers dat je NU op die bestemming bent.

Wat morgen is of komt, waar je dan bent of wat je dan doet, dat zie je morgen wel. Daar hoef je je nu nog geen zorgen om te maken. Je hebt tijdens jouw reis door jouw rouw en verdriet immers een belangrijke les geleerd: het leven is niet maakbaar. Het leven komt zoals het komt. Leef nu, niet morgen.

Het zal heus niet ineens vanzelf gaan. Jouw pad zal je nog regelmatig een “bumpy ride” vol rouw en verlies opleveren. Je zult soms wankelen en de tranen zullen je nog regelmatig hoog zitten. Maar ook dat geeft niet. Ook dat hoort bij de bestemming waar je NU – of op dat moment – bent.

En vergeet nooit: het is jouw pad, jouw route, jij bent zelf de wegenkaart, jij bent je eigen tomtom.

Mist om je hart

Verliesquote "Mist om je hart"

Met je gezicht naar de opkomende zon laat je de schaduwen van de nacht achter je. De mist om je hart lost langzaam op en de regen in je hoofd stopt met druppelen.

Hef je gezicht naar de zon, focus op je ademhaling en laat je tranen komen. Durf te huilen. Durf te rouwen en voel dat de zon je energie geeft. Voel dat je kracht krijgt voor de nieuwe dag die op je ligt te wachten.

Verborgen verdriet

Soms kan je de dingen die je moet doen alleen maar doen als je je emoties verbergt achter een dappere glimlach. Een glimlach die ogenschijnlijk zegt dat het goed met je gaat. Een glimlach die ogenschijnlijk zegt dat je de wereld weer aan kunt. Een glimlach die je helpt om sterk te blijven, om overeind te blijven. Jouw glimlach, jouw masker.

Soms is er ineens iemand die het stille verdriet achter jouw glimlach wel ziet. Die ziet hoe moeilijk je het hebt. Die ziet hoe hoog je tranen zitten. Die je je verhaal laat vertellen en die de tijd neemt om te luisteren. Iemand die begrip toont en die je steunt.

Anderen zullen niet verder kijken dan de glimlach die je hen toont. Om ook dan het begrip te krijgen dat je nodig hebt, zal je het verdriet moeten laten zien dat je achter jouw glimlach verborgen houdt.

Ik weet zelf hoe moeilijk dat is. Ik was een ster in glimlachen, mijn kwetsbaarheid hield ik diep verborgen. Tot het verdriet op een dag zo groot was dat ik het niet meer verborgen kon houden. Toen leerde ik dat mijn tranen niet mijn kwetsbaarheid lieten zien, maar juist toonden hoe sterk ik was.

Tranen van verdriet

Tranen zijn de universele woorden van verdriet die iedereen begrijpt. Ze vertellen jouw verhaal waar woorden dat niet kunnen. Stop ze daarom niet weg en laat ze rollen als uiting van jouw verdriet, van jouw rouw. Je zult al snel zien dat ze niet alleen opluchten, maar ook uitnodigen tot het geven van steun en troost.

Weetjes over tranen

Wetenschappers hebben ontdekt dat er 3 soorten tranen zijn. De basale tranen zijn de tranen die we bijna altijd in onze ogen hebben. Ze bevochtigen, voeden en beschermen de ogen. Daarnaast zijn er de reflextranen. Dit zijn de tranen die je ogen schoon spoelen bij een irritatie van het oog. Denk bijvoorbeeld aan de tranen als er stof of zand in je ogen komt. Of de tranen als je tegen de wind in fietst, of uien snijdt. En tot slot onderscheiden zij de emotionele tranen van vreugde of verdriet.

Effecten van tranen

Met tranen tonen we ons verdriet aan de buitenwereld. Onze tranen zijn daarmee een woordeloze vraag om steun en troost. Dezelfde steun en troost die we zelf ook min of meer automatisch bieden als we andermans tranen zien.

Met tranen troosten we onszelf. Vandaar dat we ook huilen als we alleen zijn. Door het gevoel van tranen die over je wangen bengelen, gaat je lichaam endorfine aanmaken. Hierdoor geef je jezelf tijdens het huilen als het ware een troostende knuffel.

Tranen kunnen opluchten doordat ze de druk van de ketel halen. Vergelijk het met de kurk die onder druk van de champagnefles knalt. Met je tranen erken je dat jouw verdriet er op dat moment mag zijn. Huilen om je gemis is immers een normale – en gezonde – reactie op rouw. Met je tranen maak je je verdriet zachter en creëer je langzaam ruimte voor een volgende stap op je hobbelige levenspad.